Basın
İtalyan aryaları ve havadan öpücükler: Jonathan Tetelman Elbphilharmonie'deki ilk konserini verdi
Tarih: 04.07.2025, saat 16:40
Bazıları Şili-Amerikan tenor Jonathan Tetelman'dan yeni starların tenoru olarak söz ediyor, kimileri ona hatta yeni Pavarotti diyor. Perşembe akşamı Elbphilharmonie'de ilk kez sahne aldı. Bu, Almanya'daki toplam üç konserinin ilkiydi.
Yazanlar: Marcus Stäbler, Miriam Stolzenwald
Hamburg Elbphilharmonie'de tek bir boş koltuk kalmadı, hatta bunun da ötesine geçildi. Bazı dinleyiciler sahnede orkestranın arkasında oturuyor. Hepsi, tenor Jonathan Tetelman'ı Frédéric Chaslin yönetimindeki Hamburger Camerata eşliğinde dinlemek için gelmişti. Programda Verdi, Puccini, Ponchielli ve Mascagni'nin büyük operalarından tenor aryaları yer alıyor.
Acı sınırına kadar varan bir tını canlılığı
Jonathan Tetelman, sahnede olağanüstü bir ışıltıya sahip, fenomen bir şarkıcının durduğunu çabucak hissettiriyor. Sesini açtığında bazı sesler kulak zarında gerçekten güzel bir şekilde cızırdıyor; bu ancak en iyi şarkıcılarda yaşanır. Acı sınırının hemen öncesindeki bu cızırtı: Muhteşem! Ayrıca Jonathan Tetelman'ın çok güzel, koyu bir tınısı, biraz bariton rengi, sesinde sıcak bir zemini var.
İtalyan repertuvarı için doğru ses
Jonathan Tetelman şarkıcılık kariyerine başlamadan önce üç yıl boyunca Manhattan'daki diskolarda ve kulüplerde DJ olarak geçimini sağladı.
Tetelman aryaları zevkle yorumluyor. Sesinde, bu İtalyan repertuvarı için gerekli olan hıçkırık tadı da var. Gırtlağında ne olduğunu göstermeye çalışan tenor tipinden değil; ince ve güzel söylüyor. Bununla seyirciyi etkiliyor.
Tetelman uluslararası alanda adını duyurdu; Royal Opera House Covent Garden ve Metropolitan Opera gibi mekânlarda „La Traviata“daki Alfredo ya da „Madame Butterfly“daki Pinkerton gibi rolleri söylüyor. Özellikle Puccini şarkıcısı olarak adını duyurdu. Elbphilharmonie'deki programda da diğer tanınmış aryaların yanı sıra Puccini yer aldı. Tenor ilk yarıda yalnızca Verdi söylüyor, ikinci yarıda ise Ponchielli, Mascagni ve sonunda Puccini ile diğer İtalyan bestecilere geçiliyor. Bu uygun, çünkü bu repertuvar için tam doğru sese sahip.
Farklı aryalar arasındaki sürekli geçişler yorucuydu
Ünlü şarkıcılarla yapılan bu tür yıldız gecelerinin çoğunda olduğu gibi, program yama bohçasını andırması temelde zorlayıcı: En farklı operalardan bölümler bir araya getiriliyor. Sürekli, zaman zaman yorucu bir gidiş geliş söz konusu; yalnızca içerik açısından değil, sahnede de. Tenor bir arya söylüyor, sonra sahneden ayrılıyor, ardından orkestra bir uvertür ya da ara müzik çalıyor, sonra tenor yeniden sahneye çıkıyor, yine alkış kopuyor, üç dört dakika süren bir arya daha söylüyor, tekrar çıkıyor ve bu böyle sürüp gidiyor. Bu şekilde hiçbir zaman gerçek, büyük bir gerilim yayı oluşmuyor. Uzun vadede yorucu, üstelik orkestra da pek parlamıyor. Yine de bu, Jonathan Tetelman'ın her parçayı tek tek ele alındığında çok güzel söylediği gerçeğini değiştirmiyor.
Seyircide alkış fırtınası
Seyirci Jonathan Tetelman'a hayran kaldı. İlk aryadan hemen sonra kocaman bir bravo fırtınası kopuyor, ara verilmeden önce ilk bis geliyor: Tetelman, Verdi'nin „Di quella pira“ aryasını hemen bir kez daha söylemeye belli ki çok istekli. Güzel atmosfer konserin sonuna doğru daha da yükseliyor: „Nessun dorma“ aryasındaki son „vincerò“ nidasında seyircinin alkış fırtınası orkestranın son bölümüne taşıyor.
Tenora özgü cana yakın jestler
Tenor Jonathan Tetelman için akşam büyük bir başarı ve bununla sempatik ve ustaca baş ediyor. Sahnenin farklı yönlerine doğru şarkı söylüyor; bazen öne, bazen sola, sağa, arkaya. Sonunda seyirciye havadan öpücükler gönderiyor; bu, çok cana yakın ve rahat bir şekilde araya serpiştirdiği birçok küçük tenor jestinden biri. Bir bis sırasında arkada sahnede oturan insanların yanından geçip doğrudan onlara şarkı söylüyor. Seyirciyi nasıl yakalayacağını biliyor ve bundan belli ki keyif alıyor. Muhteşem bir ilk konser.