ConcerTour
Advies +49 (0)6751 – 8554657 Montag bis Freitag: 10 bis 17 Uhr info@concertour.de

Pers

Italiaanse aria's en handkusjes: Jonathan Tetelman debuteert in de Elphi

Stand: 04-07-2025, 16:40 uur

Sommigen noemen de Chileens-Amerikaanse tenor Jonathan Tetelman de nieuwe sterrentenor, anderen zelfs de nieuwe Pavarotti. Donderdagavond debuteerde hij in de Elbphilharmonie. Het was het eerste van in totaal drie concerten in Duitsland.

door Marcus Stäbler, Miriam Stolzenwald

De Hamburger Elbphilharmonie is tot de laatste plaats uitverkocht – en zelfs daarbuiten. Enkele toehoorders zitten achter het orkest op het podium. Zij zijn allemaal gekomen om tenor Jonathan Tetelman te horen, samen met de Hamburger Camerata onder leiding van Frédéric Chaslin. Op het programma staan tenor-aria's uit grote opera's van Verdi, Puccini, Ponchielli en Mascagni.

Een tinteling op het trommelvlies – bijna tot aan de pijngrens

Jonathan Tetelman maakt snel duidelijk dat er een fenomenale zanger met een ongelooflijke uitstraling op het podium staat. Wanneer hij openzet tijdens het zingen, tintelen sommige tonen heerlijk op het trommelvlies – zoals dat werkelijk alleen bij de allerbeste zangers gebeurt. Die tinteling tot vlak voor de pijngrens: heerlijk! Jonathan Tetelman heeft bovendien een zeer mooie donkere kleur, iets baritonaals, een warme gronding in de stem.

De juiste stem voor het Italiaanse repertoire

Voordat Jonathan Tetelman zijn loopbaan als zanger begon, verdiende hij drie jaar zijn brood als dj in discotheken en clubs in Manhattan.

Tetelman geeft de aria's smaakvol vorm. In zijn stem klinkt ook het snikkende dat voor dit Italiaanse repertoire onmisbaar is. De zanger is niet het type tenor dat laat zien wat hij in de keel heeft zitten, maar zingt fijn en mooi. Daarmee maakt hij indruk op het publiek.

Tetelman heeft zich internationaal een naam gemaakt en zingt partijen als Alfredo in „La Traviata” of Pinkerton in „Madame Butterfly” in huizen als het Royal Opera House Covent Garden en de Metropolitan Opera. Vooral als Puccini-zanger heeft Jonathan Tetelman naam gemaakt. Puccini stond dan ook op het programma in de Elbphilharmonie, samen met andere bekende aria's. In de eerste helft zingt de tenor eerst uitsluitend Verdi; in de tweede helft volgden met Ponchielli, Mascagni en aan het eind Puccini nog andere Italiaanse componisten. Dat is passend, want hij heeft precies de juiste stem voor dit repertoire.

De voortdurende wisseling tussen verschillende aria's was vermoeiend

Zoals bij de meeste van dit soort sterrenavonden met beroemde zangers is de programma-lappendeken in principe lastig: fragmenten uit de meest uiteenlopende opera's worden aan elkaar gelapt. Een voortdurend, soms vermoeiend heen en weer – niet alleen inhoudelijk, maar ook op het podium. De tenor zingt een aria, loopt dan eerst af, vervolgens speelt het orkest een ouverture of een intermezzo, dan komt de tenor weer op, er volgt weer applaus, hij zingt weer een aria van drie, vier minuten en loopt weer af, enzovoort. Zo ontstaat nooit een echte grote spanningsboog. Op den duur vermoeiend, temeer omdat het orkest zich niet echt met roem bedekt. Dat neemt niet weg dat Jonathan Tetelman elk afzonderlijk stuk zeer mooi zingt.

Een storm van applaus in de zaal

Het publiek is door Jonathan Tetelman in vervoering gebracht. Al na de eerste aria barst een enorme bravo-storm los, en nog voor de pauze volgt de eerste toegift: Tetelman heeft kennelijk grote zin om de Verdi-aria „Di quella pira” meteen nog eens te zingen. De goede stemming neemt tegen het einde van het concert zelfs nog toe: bij de laatste uitroep „vincerò” in de aria „Nessun dorma” breekt de applausstorm van het publiek los in het orkestrale naspel.

Charmante tenorgebaren

Voor tenor Jonathan Tetelman is de avond een enorm succes, waar hij sympathiek en bekwaam mee omgaat. Hij zingt naar de verschillende kanten van het podium, nu naar voren, dan naar links, naar rechts, naar achteren. Aan het eind blaast hij handkusjes naar het publiek – een van de vele kleine tenorgebaren die hij zeer charmant en nonchalant inpast. Tijdens een toegift loopt hij achter langs de mensen die op het podium zitten en zingt hen rechtstreeks toe. Hij weet hoe hij het publiek voor zich wint en heeft er merkbaar plezier in. Een schitterend debuut.