Presse

Italienesch Arien a Kusshänn: De Jonathan Tetelman gëtt säin Debut an der Elphi

Stand: 04.07.2025 16:40 Auer

Iwwer de chilenesch-amerikaneschen Tenor Jonathan Tetelman schwätzen e puer vum neie Startenor, e puer nennen en souguer den neie Pavarotti. Donneschdeg den Owend huet hien säin Debut an der Elbphilharmonie gegeben. Dat éischt vun insgesamt dräi Concerten an Däitschland.

vum Marcus Stäbler, Miriam Stolzenwald

D'Hamburger Elbphilharmonie ass bis op de leschte Plaz ausverkaaft – a souguer doriwwer eraus. E puer Nolauschterer sëtzen hannert dem Orchester op der Bühn. Si sinn all komm, fir den Tenor Jonathan Tetelman zesumme mat der Hamburger Camerata ënnert der Leedung vum Frédéric Chaslin ze héieren. Um Programm stinn Tenor-Arien aus groussen Opere vum Verdi, Puccini, Ponchielli a Mascagni.

Britzelen – bal bis un d'Schmerzgrenz

De Jonathan Tetelman mécht séier kloer, datt en aussergewéinleche Sänger mat onglaubwierdeger Ausstralung op der Bühn steet. Wann hien beim Sange opmécht, britzele verschidden Téin richteg schéin um Trommelfell – wéi et wierklech nëmmen bei de beschte Sänger geschitt. Dëst Britzelen kuerz virun der Schmerzgrenz: Herrlech! De Jonathan Tetelman huet awer och eng ganz schéin däischter Faarf, eppes Baritonales, eng waarm Erdung an der Stëmm.

Déi richteg Stëmm fir dat italienescht Repertoire

Ier de Jonathan Tetelman seng Carrière als Sänger ugefaang huet, huet hien dräi Joer als DJ an Diskothéiken a Cluben zu Manhattan säi Liewensënnerhalt verdéngt.

D'Arie gestalt den Tetelman mat Goûtt. A senger Stëmm läit och dat Schluchzegt, dat fir dat italienescht Repertoire noutwendeg ass. De Sänger ass net den Tenor-Typ, deen weist, wat him an der Gurgel sëtzt, mee hie sengt fein a schéin. Domat beandrockt hien d'Publikum.

Den Tetelman huet sech international en Numm gemaach, sengt Partien wéi den Alfredo a „La Traviata“ oder de Pinkerton aus „Madame Butterfly“ un Häiser wéi dem Royal Opera House Covent Garden an der Metropolitan Opera. Virun allem huet de Jonathan Tetelman sech als Puccini-Sänger en Numm gemaach. De Puccini stoung an der Elbphilharmonie och um Programm, zesumme mat weidere bekannten Arien. An der éischter Hallschent sengt den Tenor zunächst ausschliesslech Verdi, an der zweeter Hallschent follegen dann mam Ponchielli, Mascagni an um Enn Puccini weider italienesch Komponisten. Dat ass passend, well hien genau déi richteg Stëmm fir dëst Repertoire huet.

De stännege Wiessel tëscht verschiddenen Arien war mühsam

Grondsätzlech éischter schwiereg, wéi bei de meeschte vun dëse Staroweier mat beréimte Sängerinnen a Sänger, ass de Programm-Flécketeppech: Ausschnitter aus de verschiddenste Opere ginn zesummegestéckelt. E stännegt, heiansdo ustrengendt Hin an Hier – net nëmmen inhaltlech, mee och op der Bühn. Den Tenor sengt eng Arie, dann geet hien eréischt mol of, dann spillt d'Orchester eng Ouverture oder en Intermezzo, dann trëtt den Tenor erëm op, et gëtt erëm Applaus, hie sengt erëm eng Arie, déi dräi, véier Minutte dauert, a geet erëm of an esou weider. Op dës Manéier entsteetni e richtege grousse Spannungsbou. Op Dauer mühsam, zumol d'Orchester sech net wierklech mat Ruhm beklecks. Dat ännert awer näischt drun, datt de Jonathan Tetelman all eenzele Stéck fir sech geholl ganz schéin sengt.

Beifallsstuerm am Publikum

D'Publikum ass hiergerappt vum Jonathan Tetelman. Schonn no der éischter Arie erhieft sech e risege Bravo-Stuerm, scho viru der Paus gëtt et déi éischt Zougab: Den Tetelman huet anscheinend grouss Loscht, d'Verdi-Arie „Di quella pira“ direkt nach eng Kéier ze sangen. Déi gutt Stëmmung steigert sech um Enn vum Concert souguer nach: Beim leschte Ruff „vincerò“ an der Arie „Nessun dorma“ brandt de Beifallsstuerm vum Publikum an d'Orchester-Nospill eran.

Charmant Tenor-Gesten

Fir den Tenor Jonathan Tetelman ass den Owend e risege Succès, mat deem hie sympathesch a geschéckt ëmgeet. Hie sengt an déi verschidde Richtunge vun der Bühn, mol no vir, mol no lénks, no riets, no hannen. Um Enn werft hien Kusshänn an d'Publikum – eng vu villen kleng Tenor-Gesten, déi hie ganz charmant a lässeg afléissen léisst. Bei enger Zougab geet hien hanne bei de Leit, déi op der Bühn sëtzen, laanscht a sengt si direkt un. Hie weess, wéi een d'Publikum agefaangen hëlt, an huet spierbar Freed dru. E grousse Debut.